Ja lieve lezers,

jullie dachten dat je misschien van me af was, maar niets is minder waar. Nog één laatste keer een kort berichtje van mij, voordat online reisdagboek definitief op de niet zo stoffige planken van de digitale boekenkast verdwijnt.

Ik ben inmiddels welgeteld één maand en één dag terug in Nederland. Hoewel het een stuk sneller gaat dan verwacht, is het toch wel weer even wennen. Ik ben nog steeds erg moe en vecht met pillen tegen mijn vitamine B-tekort (haaruitval...). In de eerste twee weken ging ik nog helemaal uit mijn dak bij een broodje kaas, zuivelproducten, drinken uit de kraan en non-stop stroom, maar aan die dingen raak je schrikwekkend snel weer gewend.
Het meest gekke om te zien hoe weinig er in je Nederlandse woonomgeving verandert in de tijd dat je weg bent. Heel raar om te zien hoe sommige dingen in het afgelopen half jaar(tje) simpelweg niet verplaatst zijn en op exact dezelfde plaats staan als toen ik wegging.
En ook gelukkig dat er boel dingen niet veranderd zijn; mijn bed slaapt nog steeds heerlijk, de douche is altijd warm, al mijn vrienden zijn weer als vanouds in de buurt en ik ben nog steeds samen met m'n lieve vriendinnetje.

Dus dat was 'm dan. Mijn eerste reis, naar Indonesië en Nepal. En een beetje naar Thailand. Mijn eerste reis. Maar zeker niet mijn laatste.

Vanuit het regenachtige Alkmaar, geen pheri betaunla, maar gewoon,

TOT ZIENS.

Liefs Nik